Tarihi Sevdiren Adam

 

Herkese merhabalar arkadaşlar bugün yazımda sizlere bir yazarı anlatmak istiyorum. Onun hayatını anlatmayacağım ama.

Çünkü o hayatını yaşayıp ebedi dergâha doğru yol aldı. Ancak yaşarken yazdığı kitaplarla birçok çocuğun hayatına yön vermesine, kitap okumayı sevmesine vesile oldu. O, ben dâhil binlerce çocuğa “Tarihi sevdiren adam” . Yavuz Bahadıroğlu.

Birkaç ay önce annem sabah uyandığımda yatağıma gelip vefat haberini verdiğinde daha önce (çok şükür)hiçbir yakınını kaybetmemiş olan ben; sanki babamı, abimi, bir dostumu kaybetmiş kadar üzülmüştüm. Bu satırları yazarken tekrar tekrar aklıma geliyor, ancak onun ölmediğini bildiğim için gönlüm rahat. Çünkü Sunguroğlu hâlen yanı başımda ve onu her okuyuşumda tekrardan beraber maceralardan maceralara koşturuyor. Kimi zaman düşman paralıyor, kimi zamansa bir kimsesize yardım ediyoruz.

 Bir yazar olmanın en güzel yanı da budur işte. Hiç ölmemek. Bu yüzden her zaman bir yazar olmak isterdim. Hâlâ istiyorum. Umarım bir gün roman yazmak ve ölümsüz olmak bana da nasip olur.

Onun kitaplarıyla tanışma hikâyem dördüncü sınıfta okuldayken bir proje kapsamında herkese bir kumbara vermeleri ve onu birkaç hafta sonra şehre gelecek olan kitap fuarında harcamamızı istemeleriyle olmuştu. Kitap fuarına gittiğimiz gün daha dün gibi aklımda. Bütün arkadaşlarım kumbaralara para atmak zorunlu olduğundan birkaç lira atıp gelmişlerdi. Bense geçen yıldan beri biriktirdiğim kumbaramı patlatıp içindeki bütün paraları fuara getirmiştim. O gün eve en çok kitapla dönen bendim. Fuarda kaldığımız birkaç saat boyunca neredeyse bütün kitapları incelemiş, onların içinden yavuz Bahadıroğlu’nun on beş kitaplık bir setini seçmiştim. Eve gidip kitaplara başlamayı iple çekiyordum. O gün dersler benim için bitmek bilmemişti. Sonunda eve vardığımdaysa ilk önce kitapları anneme gösterip ardından hemen okumaya başlamıştım. Kitaplar bitince annem bana hediye olarak onun bir tane daha kitabını almıştı ve sonra bir tane daha, bir tane daha…

Küçükken benim en sevdiğim hediye kitaptı. Annem herhangi bir şeyi yaparsam örneğin karne notlarım iyi olursa bana hep kitap alırdı. Alacağı kitabın hangisi olduğunu bilmediğimden içten içe bir heyecanla hızlıca bir kitabı bitirir diğerine geçerdim.

 Arada sırada başka yazarların kitaplarını okusam da en çok onun kitaplarını severdim. İlk önce onun çocuk hikâyelerini, daha sonra tarihi romanlarını en sonunda da tarih kitaplarını okudum. Onun dilinin ve anlatımının sadeliğine kendimi kaptırır ve dalar giderdim. Ben onun kitaplarını sadece okurken yaşamazdım. Okuduktan sonra gece başımı yastığa koyduğumda hep farklı senaryolar tasarlayarak yine kitabın kahramanlarıyla bağımı koparmamış olurdum. Sonra büyüdüm işte. Şu sıralar okunulacak kitabı kalmadığından bazılarını tekrar okuyorum. Umarım bu ömrümün sonuna dek sürer.

 Bu yazıyı neden mi yazdım. Ona teşekkür etmek için. İyi ki varsın Tarihi sevdiren adam